CENTRUM DOBROSTAN · ZASADA POUFNOŚCI
Poufność jest podstawą zaufania
Młoda osoba powinna móc rozmawiać z psychologiem szczerze, bez obawy, że treść spotkania zostanie później przekazana rodzicowi, szkole albo innej osobie.
Dlatego zasadą w Centrum Dobrostan jest poufność. Rodzic może organizować i finansować spotkania, ale nie daje mu to prawa do poznawania treści sesji. Wyjątkiem są sytuacje, w których pojawia się bezpośrednie zagrożenie życia lub poważne zagrożenie zdrowia i potrzebne jest działanie dla bezpieczeństwa.
Najważniejsze zasady w skrócie
Chcemy, żeby zarówno młoda osoba, jak i rodzic wiedzieli od początku, czego mogą się spodziewać.
Treść spotkań jest poufna
Psycholog nie przekazuje rodzicowi relacji z sesji, tematów rozmowy ani informacji o tym, co młoda osoba mówi o sobie, rodzinie, szkole czy relacjach.
Finansowanie wizyty nie daje prawa do informacji
Rodzic może zapisywać dziecko, opłacać spotkania i pomagać organizacyjnie. Nie oznacza to prawa do raportu, podsumowania sesji ani informacji o „postępach”.
Kontakt z rodzicem jest głównie organizacyjny
Kontaktujemy się w sprawach takich jak termin, płatność czy dokumenty. Nie prowadzimy równoległych rozmów z rodzicem o tym, co dzieje się podczas sesji.
Poufność obejmuje także inne osoby i instytucje
Nie przekazujemy informacji szkole, nauczycielom, trenerom, dalszej rodzinie ani innym osobom bez odpowiedniej zgody albo wyraźnej podstawy do działania.
Wspólne spotkanie jest możliwe, jeśli ma sens
Rodzic może zostać zaproszony do wspólnej rozmowy wtedy, kiedy młoda osoba i psycholog uznają, że będzie to pomocne.
Superwizja i interwizja nadal są poufne
Psycholog może omawiać swoją pracę podczas profesjonalnej superwizji lub interwizji. Robi to z zachowaniem poufności i bez ujawniania danych pozwalających łatwo zidentyfikować klienta.
WAŻNE
Zachowanie ryzykowne nie oznacza automatycznie telefonu do rodzica
Młoda osoba może powiedzieć psychologowi o rzeczach, których nie powiedziałaby rodzicowi. Sama taka informacja nie oznacza automatycznego przerwania poufności.
Psycholog ocenia przede wszystkim poziom aktualnego zagrożenia. Znaczenie ma to, co się dzieje, jak często, w jakich okolicznościach, jakie są konsekwencje i czy istnieje bezpośrednie lub poważne zagrożenie dla życia albo zdrowia.
O czym rodzic nie jest automatycznie informowany?
- picie alkoholu;
- palenie papierosów, używanie nikotyny lub e-papierosów;
- imprezowanie i łamanie ustalonych w domu zasad;
- aktywność seksualna lub relacje romantyczne;
- pojedyncze eksperymentowanie z substancjami;
- inne podobne zachowania ryzykowne, jeśli nie wiążą się z bezpośrednim lub poważnym zagrożeniem.
To, że psycholog czegoś nie przekazuje rodzicowi, nie oznacza, że temat jest ignorowany. Może zostać dokładnie omówiony podczas spotkań i uwzględniony w ocenie bezpieczeństwa.
WYJĄTEK OD POUFNOŚCI
Kiedy bezpieczeństwo wymaga działania
Jeżeli psycholog oceni, że istnieje bezpośrednie zagrożenie życia lub poważne zagrożenie zdrowia, może być konieczne podjęcie działania i przekazanie informacji potrzebnych do zapewnienia bezpieczeństwa.
Dotyczy to przede wszystkim sytuacji, w których ryzyko jest aktualne i realne. Sama informacja o dawnych samouszkodzeniach albo o przemijających myślach bez zamiaru działania nie oznacza automatycznie przerwania poufności. Psycholog każdorazowo ocenia aktualny poziom ryzyka.
Jeśli sytuacja na to pozwala, najpierw rozmawiamy z młodą osobą o tym, dlaczego potrzebne jest działanie, co trzeba zrobić i jakie informacje muszą zostać przekazane.
Nawet w sytuacji zagrożenia nie oznacza to przekazania rodzicowi całej treści spotkań. Obowiązuje zasada minimum koniecznych informacji — przekazujemy tylko tyle, ile jest potrzebne do ochrony życia lub zdrowia.
Rodzic może być ciekawy. To zrozumiałe.
Kiedy dziecku jest trudno, naturalne jest, że rodzic chce wiedzieć, co się dzieje i czy coś się zmienia.
Wybierając indywidualne wsparcie psychologiczne w Centrum Dobrostan, rodzic podejmuje jednak decyzję, że młoda osoba ma dostać własną, poufną przestrzeń do rozmowy i możliwość zbudowania zaufania do psychologa.
Dlatego nie prowadzimy osobnych rozmów z rodzicem o treści sesji i nie przygotowujemy raportów z przebiegu spotkań.
Jeśli chcecie pracować nad tym razem
Jeśli rodzic i dziecko chcą wspólnie rozmawiać o relacji rodzinnej, komunikacji albo sytuacji domowej, warto rozważyć centrum terapii rodzinnej lub systemowej.
To inna forma pomocy niż indywidualne spotkania młodej osoby z psychologiem i pozwala od początku ustalić zasady wspólnej pracy całej rodziny.
Poufność w praktyce
Kilka sytuacji, o które najczęściej można się zastanawiać przed pierwszą wizytą.
Powiedziałem psychologowi, że piję alkohol na imprezach. Czy rodzic się dowie?
Nie automatycznie. Sama informacja o piciu alkoholu nie oznacza kontaktu z rodzicem. Psycholog przyjrzy się sytuacji, częstotliwości, konsekwencjom i poziomowi ryzyka. Poufność może zostać ograniczona wtedy, kiedy pojawia się bezpośrednie lub poważne zagrożenie życia albo zdrowia.
Powiedziałam, że palę albo używam e-papierosów. Czy psycholog to przekaże?
Nie automatycznie. Palenie, używanie nikotyny czy podobne zachowania mogą być tematem rozmowy i pracy, ale sama ich obecność nie oznacza przerwania poufności.
Powiedziałem o dawnych samouszkodzeniach. Co wtedy?
Sama informacja o samouszkodzeniach z przeszłości nie oznacza automatycznie poinformowania rodzica. Psycholog sprawdza przede wszystkim, czy istnieje aktualne ryzyko i czy potrzebne jest działanie dla bezpieczeństwa.
Mam myśli, że nie chcę tak dalej żyć. Czy psycholog od razu zadzwoni do rodzica?
Nie każda taka myśl oznacza automatyczne przerwanie poufności. Psycholog będzie chciał dokładnie ocenić aktualne ryzyko, między innymi zamiar działania, plan i dostępne środki. Jeśli pojawi się bezpośrednie lub poważne zagrożenie, bezpieczeństwo staje się najważniejsze i może być potrzebne zaangażowanie rodzica lub innych osób.
Rodzic dzwoni i pyta, o czym rozmawialiśmy. Co usłyszy?
Psycholog nie przekazuje treści spotkań ani raportu z przebiegu rozmów. Kontakt z rodzicem ograniczamy zasadniczo do kwestii organizacyjnych i sytuacji związanych z bezpieczeństwem.
Psycholog uważa, że jestem w poważnym niebezpieczeństwie. Co zrobi?
Jeśli sytuacja na to pozwala, najpierw porozmawia z Tobą o tym, dlaczego potrzebne jest działanie i jakie informacje muszą zostać przekazane. Następnie podejmie kroki potrzebne do zapewnienia bezpieczeństwa. Nadal obowiązuje zasada minimum koniecznych informacji.
Masz pytanie o poufność przed pierwszym spotkaniem?
Możesz zapytać o zasady jeszcze przed zapisem albo poruszyć je na początku pierwszej konsultacji. Zależy nam, żeby granice poufności były jasne dla młodej osoby i rodzica od początku współpracy.
Jeżeli podczas spotkań pojawi się sytuacja wymagająca działania dla bezpieczeństwa, psycholog podejmuje decyzję z uwzględnieniem aktualnego ryzyka, obowiązków zawodowych i obowiązujących przepisów.